Cleistocactus hyalacanthus [K. Schumann] Gosselin. Nazwa swoją gatunek ten otrzymał ze względu na zabarwienie cierni, "hyalacanthus" w języku greckim oznacza "Cereus o przezroczystych cierniach". Synonimy: Creus hyalacanthus Karl Schumann 1898; Cleistoc. Strausii var. jujuyensis Backeberg 1935; Cleistoc. Jujuyensis [Backeberg] Backeberg 1942. Po raz pierwszy roślinę opisał jako Cereus hyalacanthus, prof. dr. Karl Moritz Schumann [1851 - 1904] niemiecki botanik, w swoim dziele "Gesamtbeschreibung der Kakteen": 101; 1898 roku. Do dzisiaj aktualną nazwę nadał temu gatunkowi Robert Roland - Gosselin [1854 - 1925] francuski badacz sukulentów. Obecnie aktualnego zaszeregowania i przemianowania tej rośliny, dokonał w swojej książce "The Cactus Family" Edward F. Anderson. fot. Stanisław Hinz Ojczyzną tej rośliny jest Argentyna i Boliwia: w Argentynie występuje z prowincji Jujuy, między Leon i Volcan oraz 100 km dalej na południe, koło Chorrillos, w prowincji Salta. Rośliny tej formy siedliskowej mają szczególnie delikatne i miękkie ciernie. Występują również w Poludniowo - Wschodniej Boliwii. Urawa: najlepiej nadaje się do uprawy w szklarniach, jest gatunkiem łatwo rosnącym i obficie kwitnącym.             Budowa: Rośliny u podstawy się rozgałęziają, mają ponad 1 m wysokości. Pędy posiada kolumnowe, wysmukłe, cylindryczne, od 15 - 60 mm O, ku górze się nieco zwężają, na wierzchołku są zaokrąglone. Żeber ma około 20, są wąskie i niskie, 2 - 4 mm wysokości, tylko ze słabymi, poprzecznymi karbami i prawie przez ciernie niewidoczne. Areole posiada koliste lub eliptyczne, 2 mm szerokości, początkowo pokryte szarym, a z czasem białym filcem. Ciernie posiada bardzo liczne, na wierzchołku prawie włosiste, cienkie, nieco kruche i łamliwe, barwy szklisto - białej, niekiedy żółtawo - bialej. Cierni bocznych posiada 25 - 30, mają do 20 mm długości, są szczeciniaste lub igiełkowe, barwy szklisto - białej. Ciernie środkowe są nieco masywniejsze, przez swoje zabarwienie i długość, wyraźnie się odróżniają, są barwy żółtawej do brązowej. Mają nawet ponad 30 mm długości. Na wierzchołku są bardzo gęste i jasne, ku dołowi pędów stają się bardziej przejrzyste i można zobaczyć naskórek rośliny. Kwiaty posiada 35 - 40 mm długości, są nieco zgięte, barwy jasnoczerwonej z koroną lekko zygomorficzną. Okwiat mają pokroju rurki lub lejka, pokryty jest łuskami, z ich kątów wyłania się wełniste owłosienie. Zalążnia ma 4 mm O, jest kulista, barwy zielonkawej, stosunkowo obficie pokryta brązową wełną oraz licznymi małymi łuskami, z ich kątów wylania się brązowa wełna. Rurka kwiatowa barwy jasnoczerwonej, ma około 35 mm długości. Korona kwiatowa otwarta ma do 15 mm szerokości, w środku jest prawie zamknięta. Działki kielicha są wąskie, spiczaste, barwy jasnoczerwonej z białym końcem. Płatki posiada barwy nieco niebieskawo - karminowe, mało wygięte w porównaniu z działkami kielicha. Pręciki wystają nieco powyżej okwiatu, są usytuowane w dwóch grupach jedne wyłaniają się nieco powyżej dna kwiatowego i są z sobą połączone u podstawy jak gdyby skórkę. Słupek jest prawie tak wysoki jak pylniki, a na końcu posiada 7 piórek znamienia. Rośliną zakwita przy wyskokości około 70 cm, w naszych warunkach klimatycznych kwitną od mają do prawie końca lata. Owocnia jest kulista nieduża, pokryta owłosieniem. Więciej fotografi w GALERI