Cleistocactus fieldianus [Britton & Rose] D.R. Hunt 1987 Nazwę swoją roślina otrzymała ku czci kapitana Marshall Field, który patronował wyprawie ekspedycji botanicznej do Południowej Ameryki w 1922 roku. Synonimy: Borzicactus fieldianus Britton & Rose w 1923 eoku; Cleistocactus fieldianus [Britton & Rose] Backeberg 1937 rok; Borzicactus tesselltus Akers & Buining 1954 rok; Clistanthocereus tessellatus [Akers & Buining] Ostolaza 1998 rok. Borzicactus calviflorus F. Ritter 1964 rok; Clistanthocereus calviflorus [F. Ritter] Backeberg 1966 rok; Borzicactus samnensis F. Ritter; Clistanthocereus samnensis [ F. Ritter] Backeberg 1966 rok; Cleistocactus fieldianus subsp. samnensis [F. Ritter] Ostolaza 1998 rok; Borzicactus cajamarcensis F. Ritter 1981 rok. Po raz pierwszy opisali tę roślinę jako Borzicactus fieldianus Britton & Rose w dodatku swojej książki "The Cactaceae" tom IV : 278, 1923 roku. Dzisiaj aktualną nazwę nadał temu gatunkowi D.R. Hunt, w "Cactus and Succulent Society" w 1987 roku. fot. Stanisław Hinz Ojczyzną ich jest, centralna i północna część Peru. Uprawa: podłoże lubi lekko kwaśne, latem ciepło i słonecznie oraz niezbyt sucho. Zimą succho w temperaturze 10 - 15 °C.             Budowa: Rośliny rosną około 150 cm wysokości, są rozkrzewione, niekiedy tworzą całe skupiny, rzadko kiedy małe drzewka. Według prof. Rauha wznoszą się ku górze, lub rosną leżąco albo zwisająco. Pędy wznoszą się ku górze, mają do 80 mm O, barwy żywo - niebiesk - zielonej. Żeber posiadają 5 - 9, są podzielone na sześciokątne wybrzuszone wzgórki, które mają do 20 mm długości i 15 mm szerokości, oraz 10 - 20 mm wysokości. Areole mogą mieć do 9 mm długości i do 7 mm szerokości, są koliste do owalnie wydłużonych. Pokryte są krótkim, wełnistym owłosieniem, nad areolami mają bruzdkowate wgłębienia, które sięgają aż do poprzecznego karbu. Cierni posiadają różną ilość; początkowo jest ich tylko 5, są barwy szarej z brązowym czubkiem, mają około 10 mm długości. Cierni bocznych mają 6 - 8, barwy białawej, do 10 mm długości, te usytuowane bardziej na zewnątrz areoli, mają 5 - 8 mm długości. Cierni środkowych posiadają 2 - 3, mają do 40 mm długości, początkowo barwy brązowej. Jeden cierń środkowy ma 15 mm długości, jest szydlasty, ku podstawie nieco pogrubiały, powierzchnia jest nieco chropawa. Kwiaty posiada 60 - 80 mm długości, barwy czerwonej, jest mało otwarty. Korona kwiatowa jest w górnej krawędzi pozioma, jest nieco odstająca od rośliny i mało skośna, równomiernie gruba, ma 18 mm O. Płatki posiada barwy cynobrowo - czerwonej. Zalążnię ma karminowo - czerwoną, jest prawie bez zwężenia, pokryta jest brązowym owłosieniem oraz masywnymi, wydłużonymi łuskami. Owocnię posiada kulistą do 40 mm O. Więciej fotografi w GALERI